Sen Gitttin

Sen Gitttin
Nuri Can

Sen gittin evimin adresi, kapımın zili gitti
Sen gittin sazımın teli, kuşumun dili gitti
yangınlar düştü yüreğime /ıssızlaştı şehir
sokaklara hüzün yağdı/ gözlerime yağmur
üstüme kapandı kapılar, ben kapandım içime
günlerce haftalarca ağladım
kırık bir ağaç dalında,öksüz bir kuş gibi kaldım

Sen gittin
hazanlar başladı bahçemde
yaprağa duran ağaçlarım gitti
umutlarım gitti,baharlarım
tutam tutam saçlarım gitti
dudağımda şarkılar öksüz kaldı
yanağımda damlalar
katar katar göçüp gitti kuşlar
bir bulut gibi nehirler gibi
gözlerimde akıp gitti yaşlar
kapandı üstüme kapılar, açılmadı bir daha
bir daha güldüğümü gören olmadı
zehir-zıkkım oldu yaşamak
küstüm bütün dünyaya

Sen gittin
kapımın zili, kuşumun dili
sazımın teli gitti
yüreğimde kanayan siirler
masamda sigara izmaritleri kaldı
ben kaldım öyle kimsesiz öyle tesellisiz ortalarda
birde yıkıntım
yaslandığım duvarlarım yıkıldı,güvendiğim dağlarım
her gece yıldızlara bakıp bakıp ağlarım

Sen gittin
Şiirlerim öksüz kaldı
kalemlerim, defterlerim
ellerim, gözlerim, kirpiklerim
yüreğimde kalkıp giden gemilerim
dillerim öksüz kaldı
dağıldı ne varsa senden yana geride kalan
çöl oldu şiiristanım
hayalim
Sen gitin
hayalim
insafsız ayaklarına
toprak ola yazısı kaldı
kalbimin sızısı

sen gittin,ben bittim, masal bitti
Nuri Can