Ana Sayfa » Sözlük » betray

  

Türkçe-İngilizce İngilizce-Türkçe

betray
f. hıyanet etmek; ihanet etmek; ele vermek; ifşa etmek, ağzından kaçırmak; göstermek, ortaya koymak; yanlış yola saptırmak, baştan çıkanp ortada bırakmak. betrayal i. hıyanet, ele verme, ifşa.

bulanıklaşmak
bulanıklaştırmak
bulanıklık
bulanmak
bulantı
bulaşıcı
bulaşıcı hastalık
bulaşık
bulaşık bezi
bulaşık gemi
bulaşık makinesi
bulaşık suyu
bulaşıkçı
bulaşıkhane
bulaşma
bulaşmak
bulaştırma
bulaştırmak
buldok
buldozer
bunny
bunsen burner
bunt
bunting
buntline
buoy
buoyancy
buoyant
bur
burble
burbot
burden
burdock
bureau
bureaucracy
bureaucrat
burette
burg
burgage
burgee