Ana Sayfa » Sözlük » branch

  

Türkçe-İngilizce İngilizce-Türkçe

branch
i., f. dal, kol, şube, bölüm; akarsu kolu: f. dal budak salmak; kollara ayrılmak, şubelere ayrılmak; bölmek, ayırmak; elişi ile süslemek. branch off ikiye ayrılmak; konu dışına çıkmak. branch out geniş1emek, yayılmak, dal budak salmak. root and branch baştan başa, tamamen. brartchleti i. ufak dal. branchy s. dallı budaklı.

branchia
i., zool. solungaç, galsame. branchiate s. solungaş1ı.

branchiopod
i. bir çeşit kabuklu deniz hayvanı.

hendek
hentbol
henüz
hep
hep beraber
hep birden
hepatit
hepsi
hepyek
her
her bir
her biri
her defa
her dem taze
her gün
her günkü
her halde
her nasılsa
her şeye gücü yeten
her şeye inanan
facesaving
facet
facetiae
facetious
facework
facial
facies
facile
facileprinceps
facilisdescensusaverno
facilitate
facility
facing
facsimile
fact
faction
factious
factitious
factitive
factor
   

Sitemizde 17 Kişi Online

Program indir
Kategoriler halinde düzenlenmiş sık kullanılan programlar arşivi.

Bi Cümle
Öyle bi cümle yazın ki....